Het is vandaag nieuwe maan. Een mooie dag om even stil te staan bij alles wat afgerond, klaar, beëindigd en verdwenen is. Een dag vol donkerte… wist je dat het een paar dagen duurt voordat de mini sikkel van de nieuwe maan weer zichtbaar is aan de hemel? Een paar dagen waarin je je dus mag overgeven aan stilte, aan niks, aan contemplatie, aan verwerken, afsluiten en langzaam aan weer nieuwe plannen maken. De cyclus van de maan.. een tijd van komen en gaan. In de lessen refereren we vaak aan de cyclus van de maan. Reset, opbouwen, vieren, afbouwen en repeat…

In eb en vloed zien we ook de fases van komen en gaan. Ook een yogales kent de cyclus van opbouw en afbouw, zelfs 1 simpele ademhaling kent de vier fases: inademen, vasthouden met volle longen, uitademen, vasthouden met lege longen. Zo ben je dus vaak onbewust een paar keer per minuut bezig met afscheid nemen en het nieuwe te verwelkomen. Je uitademing maakt ruimte voor een nieuwe inademing.

2018 maakte plaats voor 2019. Januari maakte plaats voor februari. De vorige volle maan, de wolfsmaan van januari met de schitterende eclips, maakte plaats voor weer een nieuwe fase. Na het afscheid ontstaat er ruimte voor nieuwe plannen en het plaatsen van een nieuwe intentie. Vervolgens kun je die gaan manifesteren. Maar vooralsnog trek ik me vandaag een beetje terug. Januari was voor mij een digital detox maand, een maand zonder alcohol ook. En dat heeft me goed gedaan. Een maand waarin boeken werden gelezen die al veel te lang op mijn nachtkastje lagen. Een maand waarin ik veel gemediteerd heb, om te voelen waar mijn ziel, mijn kern, mijn ik, mee bezig was en mee bezig wil zijn. En eerlijk gezegd is het voor een deel duidelijk, maar zit er voor een ander deel ook ruis op de lijn. De ruis van dagelijkse sleur, van geld moeten verdienen, van kinderen opvoeden, van de mening van andere mensen, van onmogelijkheden, van rekening houden met… En toch heb ik mezelf goed gehoord de afgelopen maand en weet ik welke stappen ik de komende tijd moet gaan zetten.

Maar vandaag blijven de schoenen nog uit. De koffie pruttelt en de verwarming staat hoog. De baby ligt te slapen en zo mag ik heel even werken aan die nieuwe plannen, die de komende tijd druppelsgewijs naar buiten zullen komen. En als hij zometeen wakker is, dan gaan we samen het huis weer door, zoals we ook afgelopen maand veel gedaan hebben: in een enorme opruimvibe minimaliseer ik, Mari Kondo ik de shit uit mijn huis. Want voor nieuwe plannen is geen ruimte zolang de oude niet zijn opgeruimd. De cyclus van het leven. Genoeg om over te filosoferen, zeker in combinatie met yoga. En laat dát nou net zijn wat ik de komende tijd meer gaan doen.

Namasté,

Wieneke van der Aa
& team P U R A